Voluit inhouden

Met een glimlach kijk ik naar het 60 km bord en denk bij mijzelf ‘ja, ja, ik doe mijn best’. Hoopvol kijk ik naar het 40 km bord 100 meter verder en 12 meter hoger. Straks rijd ik daar, alles wat ik nu hoef te doen is blijven trappen.

Rechts van me knipt een ouder echtpaar druiventrossen af en verzamelen die in een mand. We groeten elkaar. Ze glimlachen om mijn ingespannen trappen, roepen vrolijk Buen Camino en gaan rustig verder met hun arbeid.

Als ik de bocht neem waar de twee borden me voor hebben willen waarschuwen, ligt er een prachtige dal voor me en gaat de weg weer omlaag. Een kilometer verder kom ik weer langs een 40 km bord. Dit keer knijp ik in mijn achterrem om me aan het gebodsbord te houden. Ik geniet.