Tegenwind

De eerste dag.

K. en M. zijn gekomen om me uit te zwaaien. Doordat ik gisteravond bij mijn zus en zwager een mooie ontmoeting heb gehad met zowel henzelf èn met een goed glas wijn, ben ik totaal niet voorbereid om op het afgesproken moment te vertrekken.

Na gauw alles in m’n tassen te proppen en een bye bye, zwaai zwaai, voert de tocht mij door Leiden, Delft, Maassluis, Brielle naar Hellevoetsluis.

Een windje 3 à 4 tegen, 25 kg aan bagage (en, OK, 9 kg overgewicht) maakt dat bij Brielle mijn knie opspeelt. De pijn zal pas ’s avonds tegen elven wegtrekken.

In alle eerlijkheid, ik ben er goed chagrijnig van.

De mooie dingen vandaag zijn:

In de zon, langs de Vliet, keihard ‘van Dik Hout’ op m’n oren en zingen:

het zit er niet in, dus het komt er niet uit. 
een redeloos verlangen, kruipt onder mijn huid. 

èn dat mijn moeder op het balkon staat als ik kom aanrijden, mij zwaaiend verwelkomt, nadat ik haar app: ‘2 minuten’.

De toon lijkt gezet:  vinden wat bij mij past om mooie herinneringen mee te maken.