Halfweg

De hodometer zegt dat ik 1182 km heb gefietst. De markeersteen voor me zegt dat het, voor wandelaars, nog 1000 km is naar Santiago. Op de fiets is de route langer, dus met een beetje geven en nemen: ik ben halverwege.

Ik maak een voorstelling om een beeld te hebben wat dat betekent: stel ik keer om en fiets naar huis. Het beeld schrikt me niet af, Santiago moet kunnen lukken. Ik heb de afgelopen weken geleerd dat het in stukjes gaat: de ene dag wat meer, de andere wat minder. Dat de aard van het reizen elke keer veranderd. Dan is het dagen licht en luchtig, dan wat dagen zwaar en taai, dan spannend met pieken en dalen en dan weer zoals vandaag: lekker vlak, maar behoorlijk saai.

Ik fiets wegen van soms wel 10 km alleen maar rechtdoor, met productiebos, varens, heide, af en toe een stuk landbouwgrond met immense verrijdbare besproeiingsinstallaties (die blijven imponeren) en dan weer productiebos, varens en heide.

Ik houd mijn geest bezig met een podcast of een muziekje. Trap tegen de wind en regen in en voel na hoe ik de tocht ervaar.

Met de tijd en aandacht die ik aan het blog besteed ben ik halfweg. Ik had thuis bedacht bij het passeren van de Pyreneeën de stilte op te zoeken en de schermpjes te laten. Ik mijmer verder terwijl een fazant wegvlucht tussen de heide en ik nog 6,5 km doortrap tot de volgende bocht.