De zevende, derde en tweede dag

Het is de zevende dag dat ik te voet onderweg ben. Meer en meer vullen de dagen zich met de mensen die ik onderweg ontmoet.

De laatste andehalve dag trek ik op met Christina uit Beieren. We lopen ongeveer even snel, delen vergelijkbare interesses en hebben schik onderweg (wederom: nee op alle vragen).

En, ik prijs mijzelf zo gelukkig, het is de derde dag dat ik mijn regenjas nodig heb (in zeven weken!). Het was eigenlijk alleen wat gemiezer, want het moment dat het echt begon te regenen zaten we met Suen en Sian (twee Koreanen die ik de laatste twee dagen steeds tref) in een herberg te smikkelen van cheesecake en kastanjecake. Wat kan ik zeggen; pelgrimeren een opgave en het moet je liggen.

Morgen de laatste berg over. Als het tegenzit lopen we in de sneeuw (of meezit, ik hoop er stiekem op eerlijk gezegd). In iedergeval was het aanleiding om vanavond kertsliederen uit te wisselen aan tafel, met als hoogtepunt Stille nacht meerstemmig en viertalig.

Ik zweer je, het klonk zo mooi. Ik heb de opname teruggehoord en heel gek… het leek nergens op. Anyhow…. Het gaat goed, ik heb veel plezier en nog maar 166 km tot Santiago. Ik loop echt tè hard ;-).